Genootschap voor de Joodse Wetenschap in Nederland
Plaats Crescas, Kastelenstraat 80, Amsterdam-Buitenveldert
Tijd 10.30 uur (zaal open vanaf 10.00 uur)

zondag 30 november 2014

De sjofar: een nieuwe kijk op een oud instrument

Dr. Kees van Hage

De sjofar is met de menora en de davidster een centraal symbool van het jodendom. In de Hebreeuwse Bijbel is hij het meest genoemde instrument, dat de openbaring van de tien geboden aankondigt, oproept tot religieuze rituelen, doorklinkt in de vermaningen van profeten en het sein geeft tot de gewapende strijd. Ook tijdens de Hoge Feestdagen in de synagoge speelt de sjofar met zijn oproep tot inkeer een prominente rol. Sinds eind negentiende eeuw ontdekken componisten, schrijvers en kunstenaars het artistieke potentieel van het instrument. In de kunst is de sjofar niet langer onderworpen aan beperkingen van plaats (de synagoge), tijd (het liturgisch jaar) en gezag (de rabbinale autoriteit). De kunstwerken waarin de sjofar een rol speelt zijn gericht tot een algemeen publiek, dat niet wordt opgeroepen tot actie, zoals in de Bijbel, of tot inkeer, zoals in de gebedenboeken, maar wordt uitgenodigd tot het ervaren van de persoonlijke interpretatie van joodse tradities door kunstenaars.

Kees van Hage volgde de Pedagogische Academie in Haarlem en studeerde schoolmuziek, trombone en directie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij was werkzaam als muziekdocent en uitvoerend musicus. Na zijn pensionering studeerde hij muziekwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam. Daar promoveerde hij op 16 september 2014 in de Joodse Studies op het proefschrift A Tool of Remembrance: The Shofar in Modern Music, Literature and Art. Hij publiceerde de roman Verstreken jaren, de verhalenbundel Enkel zingen, het woordenboek Muziektermen Engels-Nederlands/Nederlands-Engels en is redacteur van het Jiddisj-Nederlandse literaire tijdschrift Grine Medine.